خداوندا

خداوندا تو که خواستی مرا بینی چنین غمگین
چنین شوریده و پژمرده و دلمرده و خونین
چرا در سینه خسته ام گذاشتی قلب و احساس
چرا من را به این عاشق شدن کردی تو حساس
مگر آن آرامشم سرگرمی ام با کار و دنیا
نبود از بهر خوب زیستنم آرام و تنها
مگر من کردم گناهی که گشتم سخت ویرانه
گرفتی عقلم و عشق دادی و گشتم مست و دیووانه
خداوندا من آزرده عاشق دل مجنون و آوارم
تو کردی عاشقم اما معشوق چنین میکند بیچاره ام
خدا وندا تو دانستی که این عشق جرم است اما
مرا دادی دلی عاشق نگفتی یار دارد جفا
خداوندا مرا مرگیست مستحق تا یار آرام گردد
و من در سینه خاک باشم و قلب ناکام گردد
خدا وندا مرا مرگیست مستحق تا یارم شاد باشد
وزین زندان عشق و مخروبه قلب من آزاد باشد
خداوندا بگذار یارم بماند باخود خوشحال
خداوندا بذار من را در این آشفته احوال
خود میدانم آخر قلب شکسته دواامی ندارد
میدانم این قلبم از معشوق کامی ندارد
میدانم از معشوق نه سعی و تلاشی نیست
میدانم از معشوق به قلبم عشق پاشی نیست
خداوندا چنان میگریم امشب کز این گریه و اندوه
نه از من ردی ماند و نه این قلبی که مرد بود همچو کوه
چنان خون گریم امشب که معشوقم بگردد سخت پشیمان
که امشب از من و از دل نماند هیچ در جهان

بگویم اخرین حرفم به محبوبم و محبوب این دل

به جان محبوبم قسم نمیگرم آرام زیر این گل

در این دنیا و دور از این دنیا...