محبوب من

محبوب من....

کاش میشد گذرکرد

لحظه های پر زدرد حال را

کاش میشد داد خبر

عقل و قلبی که امروز

زین همه بیداد دوران هستند پر اثر

محبوب من

من همان کوچه ای هستم به وقت عبور ماه کامل

که هر شب تا سحر

هرشب و هرشب مینشینم تا توآیی

لیک کو محبوب...کو ماه

کو کمی حاصل

من شدم کلبه ای تاریک

که هرروز به امید ذره ای نور که آن روزن باریک

میبخشد از لطف قلب من را

مینشینم پای هزاران وهم باطل

محبوب من.....

خدای من محبوب است و محبوبم خدا

کفر نمیگویم خدا...من نه هستم بی وفا

نه آن شعر شاد و پر ریا

خدا محبوب است و محبوبم خدا

و من غرق و گمگشته در محبوب و خدا

کفر نمیگویم خدا....کفر نمیگویم خدا

در این دنیا و دور از این دنیا...