کیستم

بنویس...

ای قلم ذهن بنویس

از خودم بنویس ای رویای من

احساس من

سالها برای دگران کردی تو یاری

برای غمگین غمخوار

سالها نوشتی

اندوه اطرافیان را

و از ذهن به کاغذ راندی

و امروز نیست که مرا از ذهن به صفحه های کاغذ بیارد

و من درمانده در احساس خویش را

ای کاش این فصل از این کتاب

سالها پیش تقریر میشد

سالهایی دور...

که آزاده آزاده بود

و من هم آزاده..

بنویس ای قلم روح

که اینبار اولین بار برای خوددبنویسی

بنویس ای روح که چیستم من

آبم...آتشم..سنگم یا که دیوار ؟

بنویس کیستم من

آدمم...عاشقم...یا که بیمار؟

بنویس از من برای او

که این دنیای جان فرسا

نه حکمت می شناسد

نه منطق را

نه از عشق تکرار

در این دنیا و دور از این دنیا...