در این دنیا و دور از این دنیا

چرا با منانهایی که خویش را یافته اندچرا با مناز تو جان گرفتم، از تو شعرها گفتم ،چرا با من نمی‌گویی چرا با من نمیخوانی ،چرا با من نمیخندی، چرا با من نمیپویی تا نا کجا رفتم ،در جهان ناشناخته کاویدم، به هرجایی دویدم چرا با من نمی‌خواهی ،جهان را بیابی تو، چرا با من نمیجویی ط¨ظ„ع© طھظ…...

ابدیت من باش... هرچند دیر ....هرچند دور .... من به تو دل بستم تو از منی و من از تو هستم هرچند دیر ....هرچند دور ........

محبوب من.... کاش میشد گذرکرد لحظه های پر زدرد حال را کاش میشد داد خبر عقل و قلبی که امروز زین همه بیداد دوران هستند پر اثر محبوب من من همان کوچه ای هستم به وقت عبور ماه کامل که هر شب تا سحر هرشب و هرشب مینشینم تا توآیی لیک کو محبوب...کو ماه کو کمی حاصل من شدم کلبه ای تاریک که هرروز به امید ذره ای نور که آن روزن بار...

معشوق من کاش وفاداری کند ای کاش مرا یاری کند زخم زند...آتش زند ..حیران و سرگردان کند قلب مرا اما وفاداری کند ..ای کاش مرا یاری کند این دل که فرش راه اوست این چشم که خانگاه اوست اشک چشمم به رخ جاری کند اما وفاداری کند هرروز و هر لحظه فدای لحظه های او کاش در این عشق یایداری کند ای کاش وفاداری کند...ای کاش مرا یاری کند این دل که زخم دیده است روزهای سخت دیده است طاقت ندارد تکرار آن روزهای تکراری کند م...

به ندای قلبت گوش کنو خود را تا بیکران فرا مرزهای وجود برسانبا خود بمانو با آغوشی باز آخرین شعر عاشقی را بخواناینبار قصه اینگونه است که خواستیاینبار ثانیه ها لذت بخش تر از دیروزو چشمهایت روشن تر از هر روزاینبار تو خوب میدانیکه گریختن از خویشغم را نمیشوید از ان صورت غمگیناشک را از چشمهای روشن...