در این دنیا و دور از این دنیا

آه بر جان میکشم و باز گریه ای دوباره میکنم گاهی سکوت میکنم و سکوتت را نظاره میکنمبه یاد سالهای عاشقی و جوانی که برما گذشت همانند قدیم نگاهی به نقش آسمان وستاره میکنم چشم به آیینه میدوزم و و چشم در چشم خویش تو در چشمم میرقصی و به عشق تو اشاره میکنمسالها نشسته ام و از تو نه پیغامی و نه نامه ایهر روز کاغذهای سفید را جای نامه ات پاره میکنم در اوج نومیدی به کوچه مینگرم باز و با خود به رسم امیدواری برای آمدنت استخاره میکنم میدانم تو مرا در هیاهوی روزگارت گم کرده ای اما باز با یاد مهر و لبخندت دل خود را چاره میکنم بخوانید...

........منتو خوب میدانی ..در جهان وجود منپیوسته حضور توآزین این تفکر بلندو این دنیای کوچک بیرونو این دنیای بزرگ ذهنآه ای ........منمن به زیبایی افکارتتو را می اندیشمو همانند لحظه لحظه هایزندگی ات...

کاش میشد به او بگویمدوستت دارمدوستت دارمصادقانه...بی بهانهکاش همه چیز طرحی دگر داشتکاش میشدحرف ها را پنهان نکرددر پشت دیواره های قلبو عشق رادر پستوی خانهکاش تلنگر میزد فریاددوستت دارمدوستت دارمهرچه بادا بادکاش میشد حرف زدصادقانه .. بی بهانه...

به ندای قلبت گوش کنو خود را تا بیکران فرا مرزهای وجود برسانبا خود بمانو با آغوشی باز آخرین شعر عاشقی را بخواناینبار قصه اینگونه است که خواستیاینبار ثانیه ها لذت بخش تر از دیروزو چشمهایت روشن تر از هر روزاینبار تو خوب میدانیکه گریختن از خویشغم را نمیشوید از ان صورت غمگیناشک را از چشمهای روشن...