در این دنیا و دور از این دنیا

چهره من گرچه کریح استتو مرا خوب نقاشی کنتو مرا خوب ببین من به غبار آلودگی این روح من به پریشانی این تن سالهاست که عادت دارم تو مرا خوب تعبیر کنگرچه من از قانون شما بد هستم تو مرا خوب ببین و مرا با گل و باران یاد کن من همینم ...خدا اینگونه مرا ساخته استکمی تنها...کمی آرام ...روح من خود را به این زندگی باخته است من به تو ایمان دارم تو مرا از لانه کوچک خویش کشیدی بیرون و نشان دادی پرواز پرنده چه تماشاییست و به من گفتی این روح و این عش...

بی تفکر میگریمxa0سست و بیحالxa0از عقربه های ساعت تنفرگونهxa0از درازای زمانهایی که سپری نمی شونداز کوتاهی لحظاتی که به آنی میگذرندxa0بیزارم ...بیزارxa0خدای منxa0از این ازدحام و شلوغی غم باری که روی دلم سقوط کرده استxa0شده ام بیمار....بیمارxa0شده ایم بیمار مریضیهای خویشxa0سست و بیحالxa0گیج تر از عقربه های زمانxa0شده ام یک سیارهxa0و به دور خود می چرخمxa0پس از چندین ساعتxa0باز هم در جای اولxa0باز هم سست و بیحالxa0و دلم پر از ازدحامxa0xa0و روحم آشفته...

بی سبب فریاد کردیمxa0بی سبب سیب را از شاخه جدا کردیمxa0xa0و خود را از خوشبختی...

روزهای بی تو بودنروزهای التهاب من در لحظه های بی سرانجاملحظه هایی که به خویش است نگاهمکه این عشق نه تلخ استنه شیرین به کاممروزهای بی تو بودنروزهای سخت افسردندر فضایی مستدر مریمی ترین هوای زندگیمو دل سپردن به توهمی نامعلومو امید به دستهایی پراز غبار گذشتهروزهای بی تو بودنروزهای فراموشی روزهای خاموشیروزهای آرام آرام مردنتو بگیر دستم رابه من آرام بگوآمده ای باز تا منشوم آن قصه هر روز شوق...

بی وقفه مینویسم خودم را در آیینه ترک خورده زمان مینویسم خودم را در نوجوانی...جوانی و پیری مینویسم شاید که برسد به دست قصه گو شاید بخواند برای کودکی برای پیری یا شاید اسیری مانندxa0من مانند این تن که در زندانی از جنس خویش آرام خوابیده...